Gönlümden ayırdığım bir pay kaldı geride
kırıkları sakladım atamadım Süreyya
lazım olur diyerek bekledim ileride
nice canlar verdiler satamadım Süreyya
geceler karanlıkdı korkusu gölgelerde
gündüzlerse tanıdık yüz arardı yüzlerde
yorgunluk Ruh a düşmüş bir an göçmek diler de
mezarları serdiler yatamadım Süreyya
Yedi kat yol açtılar huruc edeyim diye
bulutlar kesti yolu bu yolculuk nereye
Hesap sordum Rüzgardan yol kesiciler niye
Rüzgar bulut derdiler katamadım Süreyya
Bir yanda Hicran keder diğer yanda gam yükü
yaşamak diyorlar ya bencileyin o ne ki
bazen gözyaşı döktüm bazen asıldı yüzüm

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder