Şiirler yoruldu dilde derman yok
Hiçbir harf yan yana durmuyor ay can
Hükümler soruldu elde ferman yok
Akıllar hiç hayra yormuyor ay can
Kuzular anasız hüzün dağlarda
mevsimsiz soldu üzüm bağlarda
Gariplik köşeye sinmiş ağlarda
Bir vicdan ne diye sormuyor ay can
Kararmış aynalar göstermez yüzü
Sözler düğüm olmuş bilinmez düzü
Bilmem hangi rüzgar apardı bizi
yürekler bir yerde vurmuyor ay can
Giden vakit gelmez istense geri
Kim tutar terazi nedir ederi
neden oldu böyle ömrün hederi
olanlar vicdanı burmuyor ay can
Kırılan kadehten dökülen mey'i
kutsi bir nefesten üflenen ney'i
Aşk ile feryada düşen cezbeyi
Müneccim muvakkıt kurmuyor ay can.........@mecazib
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder